"ما هم در اين خانه حقی داريم"

نازناز من درود بر تو
چن وقتیست که در دنیای مجازی بی خانمان شدم!!
البته قول دادند که تا چند روز آینده کار ها راه میوفته...
...
دیدم به روز هستی، حالا با دیدن فعالیتهای خانمی ایرانی در غربت و دوری از میهنشون باید دستشان رااز سر مهر و غدر دانی فشرد.
برای تو و آقای همسر آرزوی گذران روزگار خوش، همراه با تندرستی دارم.
بدرود.

شهلا جانم سلام. اميدوارم هرچه زودتر اين مشکلات وبلاگی رفع بشه. خوبی نازنين من؟ مرسی از اين همه مهری که داری عزيزم!

نوشته بسیار خوبی بود. امیدوارم که شما همچنان بنویسید. تا ما همچنان بیاموزیم. زنده باشید

آقای عبادی نازنين از لطف شما ممنونم. راستی من تو مدرسه هميشه از دست جغرافيا بيزار بودم ولی تاريخ عشق جاودانه​ام بود و هست. اگر يک بار ديگه فرصت زندگی داشتم حتما تو دانشگاه یا تاريخ می​خوندم یا باستان شناسی:)

متشکر از لطفت! هدیه‌ی ارزنده‌ای بود و بگوش جان گوشش کردیم، من و همسرم و خواهرش.
شاید سعادتی دست داد و سبب دیداری شد، چه می‌دانی؟ دنیا عوض شده‌است و حاکمان بر سرزمین ما نیز. ولی آنان چشم به گذشته دارند و چهارنعله بسوی حجاز می‌تازند. تاریخ رحم ندارد و همه‌ی ظالمان را رسوا می‌کند. تو شاید از محبوبیت استالین چیزی بخاطر نداشته باشی. ولی می‌دانی که او امروزه فرقی با هیتلر ندارد.

الان رو به راهی

سلام / و تنها جهت اطلاع / اگر حمید احمدی عزیز به این مساله اشاره نکرده است / که فکر می کنم او آدمی نیست که نام و مشخصات کسانی را که کاری پیش از او کرده اند / از قلم بیاندازد / پروژه ی عظیم تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد را / آقای حبیب لاجوردی از یکی دو سال بعد از انقلاب شروع کرد / سرمایه را از دانشگاه هاروارد گرفت و با بسیاری از سیاستمداران و نام آوران تاریخ معاصر ایران گفتگو کرد / برخی از این گفتگوها بصورت کتاب هم درآمده است / مثل خاطرات کریم سنجابی / یا ابوالحسن ابتهاج / یا دکتر فاطمی و غیره / حمید احمدی عزیز سال ها بعد / در اوایل دهه ی 90 میلادی به برلین وارد شد / و از این ایده کمک گرفت / و چند کاری به کمک دانشگاهی در هلند انجام داد / از جمله مصاحبه با بزرگ علوی / که البته کارهای پر ارجی هستند / اما زحمت گرانقدر حبیب لاجوردی را نباید از یاد برد. / مجموعه ی آرشیو تاریخ شفاهی هاروارد / امروزه می تواند مورد استفاده ی بسیاری از پژوهشگران تاریخ معاصر ما باشد / کما این که عباس میلانی در چند کارش از آنها بهره ها برده است. / با سپاس از حبیب لاجوردی و حمید احمدی./ و تو

كاش كمي بيشتر در مورد نجمي علوي و فعاليت هايش مي نوشتي.

merci az moarefi ketab. peydash mikonam.
lotfan ye sari be post jadid man bezan

سلام دوست خوبم...................به وبلاگم دعوتت می کنم..............

نازخاتون عزیز !
ممنون از لطف و محبتت و از اینکه برای وبلاک وندلا نظرتو گذاشتی . ممنون از ماری عزیز که ما رو با هم آشنا کرد. وبلاگ زیبا و مفیدی داری . خوشحالم که اینجا رو پیدا کردم و مرتبن مطالب مفید و جالبت رو خواهم خوند. در ضمن من خودم هم هر وقت فیلم وندلا رو دیدم به خاطر چرت زدگی و خستگی شدیدش دلم خیلی سوخته ، اما از طرف دیگه نمیبایست با شکم گرسنه بخوابه به خاطر این ما مجبور بودیم کمی اون رو بیدار نگه داریم.

به خِر کِش کردن ما هم راهی نمانده عزیز !
سد سیوندِ دشت ما را نیز افتتاح کرده اند !

علی جان سلام. ممنون از تذکرت. فکر می​کنم اشتباه از من بود که خواستم مقدمه ی کتاب "گذر از کوه سرهر" رو خلاصه کنم. حميد احمدی در واقع نوشته که قصدش از فردای انقلاب، ثبت تاريخ شفاهی چپ ايران بوده و بعد تاريخ شفاهی ايران به طور کلی. و چنين ادعايی نکرده که خودش اول بار در هاروارد اين کار را شروع کرده است. باز هم ممنون از توضيح شما. در پايين پستم عينا آن را خواهم نوشت.​تا بعد...

سلام خاتون عزیز
ممنون از کامنت پر از محبت شما
درسته که کامنت نمیگذارم اما معمولا میام و به وب سایت قشنگتون سر میزنم
میخاستم راجع به پست قشنگی که نوشتید(ایران را که یادتان هست؟)کامنت بگذارم اما با خودم گفتم تلخی گفتارم شما رو آزرده نکنه....
شاید شرایط الانم رو نوع نگاهم تاثیر گذاشته اما وقتی از "مردم" و "ایرانی" حرفی زده میشه یاد جمله معروف گزارشگرهای فوتبال میفتم که وقتی تو ورزشگاه به داور فحاشی میشه میگن : "یک عده تماشاگرنما" دست به فحاشی زدند!
70 هزار نفر میشن یک عده تماشاگرنما!!؟
یادم میاد به همکارام که ناسلامتی قشر تحصیل کرده مملکت هستند التماس میکردم بین بد (رفسنجانی) و بدتر (احمدینژاد) بد رو انتخاب کنند اما اونا حرف از تحریم انتخابات میزدند! این شد که الان باید نگران باشیم خواهرمون که میره سر کوچه وبرگرده سر از ماشین ارشاد و کلانتری در نیاره!
وضعیت سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و از همه مهمتر فرهنگیمون که دیگه گفتن نداره!
اینه عاقبت تحریم!
وقتی شما گفتی "...ایران ما به این زشتی ها هم نیست. و مردمش مردمانی نیکویند..." همه اینا امد به ذهنم ای کاش بقیه هم مثل شما فکر میکردند!
ای کاش این مردمان نیکو بجای صحبت از سریال "چارخونه" کمی هم نگران زندگیشون بودند!
ای کاش!
"مردمان هر مملکتی لایق حاکمانشون هستند" نمیدونم این جمله رو حضرت علی گفته یا یه دانشمند غربی یا شاید هم هر دو فرقی نمیکنه مهم اینه که حرف درستیه!
پایدار باشید خاتون گرامی
الله حافظ!

امير جان سلام. می دونی گاهی وقتی پستی را می​نويسم به آدم های به خصوصی در اون لحظه فکر می​کنم. موقع نوشتن اون پست هم دقيقا همين اتفاق افتاد. داشتم به آدم​های صادق، درستکار، شريف، زحمتکش و پر از مهری فکر می​کردم و حاصل آن شد که ديدی. من با نظرت کاملا موافقم که بر مردمان همان آيد که خود خواستند و لایقش هستند. کسانی که خود مصمم تر از بقيه خواهان تغيير شرايط زندگی خود باشند نه اينکه چشم دوخته باشند به کشوری ديگه که بياد و نقش "نجات​دهنده" رو بازی کنه...

چقدر دلم برای سفرنامه هایت تنگ است !

س.عميد عزيزم، خودم هم دلم برای سفرنامه نوشتن تنگ شده اما مشکل اينجاست که سفر رفتنمون خيلی خيلی کم شده و ديگه تقريبا بعد از سفر بزرگم به آمريکا، ديگه به سفر نرفتم.​ولی تا دلت بخواد چند تا سفرنامه​ی نا نوشته دارم. حتما حتما يکی از اين هفته​ها قصد دارم ماجرای يکی از سفرهام رو در ايران بنویسم. فقط به خاطر تو:)

می شه وبلاگت زرد نباشه؟ من اصلا نمی فهمم اون نازخاتون قبلی مگه چش بود؟ شاید هم من خیلی بی سلیقه ام. آخه قالب جدیدت اصلا به نظرم قشنگ نیست. امیدورام خودت دوستش داشته باشی. بوس

مريم جونم سلام. اولا که رنگ وبلاگ من زرد نيست دختر! نارنجيه. کامپيوترت رنگ​ها رو درست نشون نمی ده. ديگه اينکه من خودم خيلی اين وبلاگم رو دوست دارم:)

سلام
اول این‌که من هم موافقم احتمالاً این خواهر ما کوررنگی داره. چون کامپیوتر سالمه!!
و بعد این‌که، این کتاب خاطرات بزرگ چاپ ایران نداره؟

مهرداد جان کتاب خاطرات بزرگ علوی رو نمی​دونم ولی "ما هم در این خانه حقی داریم" در ایران چاپ شده به گمانم توسط نشر باران! البته فرناز هم راجع بهش نوشته. شاید از او بتونی بپرسی!