« | صفحه اصلی | بازداشتی دیگر... »

نفسی که باید بیاید، می​آید

همسرجان پرسيد: راستی وبلاگت چی شد؟

جوابش لبخنديست و اخمی که از پس آن می​آيد. خستگی و کار زياد امانم را بريده اما انرژی ام را نه. امروز از صبح اينجا باران باريد و من اولين بار در عمرم در باران رانندگی کردم. وه که چه کاردلهره​آوری! ساعت ۶:۳۰ در راه بودم و ساعت ۰۵: ۷ بنا بود برسم سر کار که ترافيک و تصادف و قوزهای بالا قوزی در راه بودند که سبب شدند من ساعت ۸ بامداد با نيم ساعت تاخير برسم. خوشبختانه من هفدهمین نفری بودم که کاغذ تاخيری ها را امضا کردم. تصادف بزرگراه ۱۱۰ کار خودش را کرده بود. امروز تمام کلاس​هام امتحان داشتند. سر کلاس که رسيدم ديدم معلمی که جای من آمده، برگه​های از قبل آماده شده​ی امتحان را که روی ميز کارم گذاشته بودم بين بچه​ها تقسيم کرده. تا وارد شدم به فرانسه سلام کردم و جمله​ای را که شاگردان "متاخرم" مجبورند تکرار کنند، با صدای بلند به فرانسه تکرار کردم. گفتم تا ۵ دقيقه​ی ديگر برميگردم. تا دفتر اصلی دويدم که ورودم را اعلام کنم.

بعد برگشتم سر کلاس. از معلم قبلی تشکر کردم و رفت. به بچه​ها که نگاه کردم ديدم بلهههههههه! با تاخير نيم ساعتی من دوباره بازار آدامس و حرف و کنار هم نشستن در هنگام امتحان به راه است. شروع کردم با تحکم جمله​ی "آدامست رو بنداز تو سطل آشغال" رو به چند تايی گفتم. ظرف چند ثانيه کلاس شد، کلاس با نظمی که ترجيح می دهم موقع امتحان باشد. هنوز ده دقيقه​ای نگذشته، در کلاس را زدند که امروز از ساعت ۳۰: ۳ تا ۴:۳۰ با گروه برنامه​ريزی جلسه داريم. آه از نهادم بلند شد. روز جمعه که همه عجله دارند برگردند خانه و کيف دو روز تعطيلی رو بکنند، جلسه داريم. تازه همسر نازنين هم مريض است و در خانه مانده و دلم می​خواست که زودتر برگردم پيشش. ساعت از ۴:۳۰ گذشت و من هنوز سرگردان کار بودم. بالاخره به پارکینگ که رسیدم دیدم ای داد بیداد! در پارکینگ بسته شده. ساعت چند دقیقه​ای از ۴:۳۰ گذشته بود و من حواسم نبود که بعد از ۴:۳۰ تمام پارکینگ​ها درش قفل می​شود. بالاخره یکی از نگهبان ها را پیدا کردم و ساعت یک ربع به ۵ بود که راهی خانه شدم. هنوز چند ثانیه نگذشته دیدم بنزین هم باید بزنم. یک ربعی هم معطل ماشینی شدم که با بی​خیالی ماشینش رو سمت راست من گذاشته بود و رفته بود داخل مغازه و ماشین جلویی هم هنوز داشت بنزین می زد. از فرصت استفاده کردم و گوش جان سپردم به پیغام های تلفن همراه. اولی همسرجان بود و کمی لوساندن و اینکه خسته شدی عزیز دل که سر کار رفتی و برگرد که دلتنگم:) دومی آزيتا بود که سر راه يک تک پا بيا اينجا و دستگاه بخور را ببر برای همسرجان که سخت بيمار است و ويروس سرما خوردگی به جانش افتاده.

رفتم که دستگاه بخور بگيرم، ظرف پری از آلبالوبلو هم در ظرفی آن کنار بود. سهميه​ی من و همسرجان. خسته و نالان ساعت يک ربع به هفت و در باران شديد بالاخره به منزل رسيدم با دستی پر پر. آلبالوپلو خوشمزه​ترين و به موقع ترين چيزی بود که انتظارش رو داشتم. بعد يک ليوان بزرگ چای خوشمزه​ی دو غزال سياه و لميدن و در جلوی تلويزيون و اخبار نگاه کردن. امشب هم" لينک تی وی"باز دوباره گزارش ديدنی خبرنگار بی​بی سی از ايران را گذاشته. به همسر گفتم دلم برای تهران در همين لحظه تنگ شد. وای که دلم یک دفعه هوای خيابان قوام السلطنه و ميدان ارگ و بازار تهران و خيابان حافظ و انقلاب و تئاتر شهررا کرد. برای همين هم تلويزيون را خاموش کردم که بقيه​ی گزارش را نبينم چون نه حال و نه وقت و نه حوصله​ی غصه خوردن داشتم. به اندازه​ی کافی از خبرهايی که همسرجان جسته گریخته امروز برایم خواند "مستفيذ" شده بودم. آقايان به راستی دارند انگشت مبارک را در همه جای مردم می​کنند.۱

بعد به سرم زد که باید امشب Head-on یکی از فیلم​های موردعلاقه م را حتما ببینیم. ساعت ۸:۳۰ شب بود. باید باز می​رفتم بیرون اون هم تنها و در این شب سرد و بارانی. در یک اقدام انقلابی لباس عوض کردم و شال و کلاه کردم و تنهایی ساعت ۹ عازم بلاک باستر شدم. قرار شد ساعت ۱۰:۳۰ دیگه بشینیم پای تلویزیون. در این فاصله گفتم به وبلاگ نازنین هم یک سری بزنم و چیزکی بنویسم. باید این روزها را ثبت کنم. تمام این تجربه های ریز و درشت را. هفته​ی آینده دو تا امتحان دارم و این ترم دانشگاه تمام نشده باید آماده​ی ترم زمستانی بشوم. در اولین فرصت از شاگردانم خواهم نوشت و از کلاس​ها. از چیزهایی که دارم یاد می​گیرم و زندگی جدید.فقط باید وقتش پیدا بشه. دیگه هم دارم از خواب می​میرم ولی فیلم محبوبم روی میز است و خواب تا یک ساعت و نیم دیگه مجبوره این دور و برها پیدایش نشود...

پی نوشت. از همه​ی کسانی که انقدر نازنین و با محبتند سپاسگزارم. ببخشید اگر جواب کامنت​های با محبتتون را ندادم. دلم برای همتون تنگ شده است...

۱. "فرمانده اداره اماکن نيروي انتظامي در ادامه اجراي "طرح ارتقاي امنيت اخلاقي" خبر داد با ‏آرايشگاه هاي زنانه و مردانه، گيم نت ها، كافي نت ها، تالارها، سفره خانه ها، اماکن ورزشي و استخرهاي زنانه، ‏و واحدهاي سمعي و بصري برخورد مي شود...رئيس کميسيون فرهنگي مجلس مدعي شد که "در برخي از اين عروسي ها ارکسترهاي نامناسب، مشروب ‏خواري، قمار‎ ‎و حتي رقص در پشت درب هاي بسته انجام مي دهند" و تاکيد کرد که: "بايد پليس بر اين اماکن ‏نظارت‎ ‎داشته باشد"... "استفاده از آلبوم و نرم‌افزارها در‎ ‎آرايشگاه‌ها براي ‏ارايه مدل در صورت عدم رعايت مسايل اخلاقي ممنوع است...استفاده از آلبوم‌ها و نرم‌افزارها در آرايشگاه‌ها براي ارايه مدل مو به مشتري‎ ‎نيز چنانچه با مسايل اخلاقي مطابقت نداشته باشد، به عنوان تخلف شناخته مي‌شود."