و این عکس​های کاغذی محبوب

خاتون عزیز و ناز
می گم از وقتی قول دادی که بیشتر بنویسی خبری نیستا؟ الحمدولا که درس و مدرسه دیگه تموم شده و تعطیل بازی برقراره، ما انتظارمون بیشتره.
راجع به این گذشته ای که نوشتی گاهی آدم را آتیش می زنه لامصب و گاهی هم... ولی می دونی چیه انگار سنجاقش کردن به آدم. حالا خوبه یا بده نمی دونم ولی چسبیده دیگه
پیروز و سربلند باشی

بهرام جان سلام. من تعطيلاتم يک هفته ديگه تمام ميشه. البته تعطيلی تعطيلی که نبود ولی خب خوب بود. اميدوارم باز هم بتوانم به روز بشم. ممنون بابت لطف و مهربانی​ات. و بيشتر ممنون بابت اين اهنگ زيبا و خاطره ابگيز:)

سلام ، مطلبت زیبا بود ... .
پر از حس و احساس !
خوشبختانه مطالبه فمنیستیت کمتر شده !!!
آخه خاطراتت و نظریاتت رو که می نویسی قشنگ ترن!!
به هر حال ! عالی بود !
راستی چند سال از اون موقع ها می گذره؟

امين جان سلام. ديگه داره هفت سال ميشه:)

سلام خانووووم،
من هم دلم برات تنگه... ولي خوب چه ميشه كرد؟ من هم گاهي چيزهايي را مي بينم كه خب كلي دلم و مي لرزونه... تلفن اون شب ات كلي چسبيد ولي نتونستم درست حرف بزنم باهات. موضوع فقط كباب نبود، موضوع اين بود كه هاني جون، جلوي چشم من، سراسيمه هي از تو حياط ميدويد تو آشپزخانه و برعكس. نمي تونستم حواسم و جمع كنم... بعد فهميدم مامانم يه فلفل ي بي نهايت تند خورده و هاني جون داره نقش آتش نشاني رو بازي مي كنه! ببخشيد كوچولو!
مي بوسمت

خانم ناز خاتون عزیز: متعجبم که اول خودتون هم اظهار تردید کردید که اون کامنت توهین آمیز از من بوده و بعد بدون اینکه صبر کنید و مطمئن بشید؛ من رو محکوم کردید که با لحن بدی باهاتون صحبت کردم! اون کامنت رو من هم دیدم و به نظرم زشت اومد شاید همین ناراحتی باعث شده که شما اینقدر سریع قضاوت کنید. فقط خواستم اطلاع بدم که نه, اون کامنت من نبوده و اگر در درستی گفته من تردید دارید میتونیم از خانم حقوقدان عزیز درخواست کنیم که آی-پی دو کامنت رو چک کنن. شادکام باشید.

آتوسا جان ممنون از توضيحت. من شايد منظورم را ناشيانه رساندم. بايد اشاره می​کردم که اگر شما نوشتيد، اين هم نظر من است. به هر حال من معذرت می​خواهم. قربانت...

اینطور موارد پیش میاد. مشکلی نیست. جامعه مجازی در کنار خوبیهاش معایبی هم داره.......بهرحال خوشحالم که با بلاگتون آشنا شدم....

yad bad an roozegaran , yad bad

نازخاتون هفت سين ات را پسنديدم بسيار. البته هفت حين!