« اخبار وارده | صفحه اصلی | همبستگی با فرزاد کمانگر »

پتريسيا

فيليپ پسر خوشرويی​ست. چشمانش آبی. موهايش شايد بور يا بور خرمايی. درسخوان است. مودب و مهربان. دوست​داشتنی​ست در يک کلام...

پاتريشيا را پتریسیا می​نامم. زيباست در چشم من، مثل تمام دخترکان کلاس. اما اگر ببينيدش، چشمانتان را ريز می​کنيد، قدمی به عقب برمی​داريد، لبانتان را غنچه می​کنيد، چينی به بينی اتان می دهيد و تقريبا داد می زنيد:" به اين می​گی خوشگل؟ بدسلیقه!" اما پتريسيا زيباست. چشمانش درشت است. عينک می​زند. موهايش قهوی و چشمانس قهوه​ای​ترند. درسخوان است و باهوش. تکاليفی که با ای-ميل براي کلاس می​فرستم، اول اوست که جواب را می​دهد. با فرانسه​ای که سعی می​کند بی​غلط باشد. پتريسيا می​خواهد پزشک شود...

فيليپ پسر خوشروی کلاس، دور و بر پتريسيا می​پلکد در هنگام تنفس. حتا ساندويچ يا همبرگرش را ديگر همکلاسی ها برايش می​خرند. با او حرف می زند. صورتش را ديده​ام. صورت سفيدش را که به سرخی می​زند وقتی کنار پتريسياست . پتريسيا اما سرش را خم می​کند و خنده های ريز و زيبايش را می​بينم با چشمانم که کنجکاو ديدن شکوفه​های يک عشق است. ديروز فيليپ کنارش نشست. از دايره​ی دوستانش کناره گرفت انگار. ديدمش وقتی صندليش را کنار لورا و پتريسيا می​کشيد. خنديدم. نفهميدند هيچ کدامشان. از فيليپ که سوال می​کردم :
​« Phillip, qui est diligente dans cette classe? Qui est intelligente dans cette classe ? »۱ هر دو بار نگاهی به پتريسيا کرد و جمله اش را با نامی که از قبل می​دانستم، کامل کرد:
« Patricia est diligente, Patricia est intelligente. »۲

کلاسمان يک ماه ديگر تمام می​شود. شاگردانم شايد باز به دنبال اسمم بگردند تا به کلاسم بازگردند. دلم می​خواهد باز ببينمشان. تک​تک​ آنها را. پتریسیا و فیلیپ را. هردو را. عشق در سکوتشان را. می​دانم کلاسم را دوست دارند. بيشترشان. می​دانم. چون خودم به اين کلاس عاشقم...

۱- تو این کلاس کی سخت​کوش/درسخوان و باهوش است؟
۲- پاتریسیا درسخوان و باهوش است.

پی​نوشت. اين وبلاگ زيبا و عکس های هنرمندانه اش را از دست ندهيد. زهره​جان زارعی ممنون که آمدی تا کشفت کنيم نازنين!