سلام
خسته نباشي
وبت رو خوندم مخصوصا چند پست اخري رو
برا جالب بود و به نظرم نسبتا پر محتوا با اينكه نوشته هاي شخصي به نظر ميرسه قابل تامل و بحث هست
خوشحال ميشم سر بزني و قابل بدوني نظر بدي

سلام
خسته نباشي
وبت رو خوندم مخصوصا چند پست اخري رو
برا جالب بود و به نظرم نسبتا پر محتوا با اينكه نوشته هاي شخصي به نظر ميرسه قابل تامل و بحث هست
خوشحال ميشم سر بزني و قابل بدوني نظر بدي

سلام
خسته نباشي
وبت رو خوندم مخصوصا چند پست اخري رو
برا جالب بود و به نظرم نسبتا پر محتوا با اينكه نوشته هاي شخصي به نظر ميرسه قابل تامل و بحث هست
خوشحال ميشم سر بزني و قابل بدوني نظر بدي

سلام
خوب اینهم از دردسرهای مسئولیت داشتن در قبال شاگرد هست دیگه
کاریش نمیشه کرد
موفق باشی

سلام ناز نازی"ناراحت نباش
فدای یه تار موت

چه بد !

WHAT DID U DO ABOUT THAT?
SHOULDN'T HAVE YOU DONE SOMETHING ABOUT THE STUDENT'S LOSS?
CUS IT'D BEEN TOTALLY YOUR FAULT.

درود

تازه با شما اشنا شدم

وبا خوندن اين پست يه جورايي حس بدي بهم دست داد تصور يه هم چين اتفاي حتي ادمو مي ريزه بهم

دركش سخته !

موفق باشين هميشه زنده به عزت عشق و پايدار چون سپيدار

پروين جان من مسئوليتی ندارم (البته طبق قوانين مدرسه. اما طبق قوانين خودم خيلی هم مسئولم عزيزم). بچه​ها از همون اول می​دونند که نبايد وسائل الکترونيکی بيارند و اگر هم تلفن همراه، آی پادی چیزی داشته باشند نبايد موقع درس با اون ور برند يا بازی کنند يا تکست بفرستند یا موسیقی گوش بدند. موقع ثبت​نام هم خانواده کاملا اطلاع داره از اين قوانين. ما هم هر بار سخنرانی بلند بالايی در اين باره می​کنيم. بنابراین از اول مسئولیت گم شدن هرچیزی بر عهده ی خود شاگردان است.

البته خبر خوب اینه که شاگرد رباینده​ی تلفن همراه رو گرفتیم و قراره فردا اون رو تحویل بده. يه کم حس بهتری دارم...