اول مهر

خيلی عجيب ولی من هم از اين فيلم خيلی خوشم می آمد. يادش به خير.

نازخاتون گرامی با درود و مهر. شک ندارم که لطفتان همیشگیست. من مرتب وبلاگتان را دنبال می‏کنم

نازخاتون عزیز
من شخصا همه ی کارهای فریبا وفی را دوست ندارم ولی این دلیل نمیشه که از کامنت ات ذوق نکنم! با کتاب رویای تبت اش که اصلا نتوانستم ارتباط برقرار کنم. اما پرنده من را دوست داشتم. ولی بین داستانهای کوتاهش از "حتی وقتی می خندیم" خیلی خوشم می آید.
فکرشو بکن" تف کردن تو استیک آقای شوهر"وقتی از دستش عصبانی هستی!!

وای یادم رفت اسمم را بنویسم! قبلی من بودم! افرا!

جه جالب چون اول مهره منم همين احساساي تو رو داشتم.به هر حال هميشه شاد باشي.زيبا مي نويسي.با تبادل لينك موافقي؟

نازخاتون عزیزم همه حرفهات درسته راجع به اون مدیرهای مزخرف اما روزهای خوبی هم داشتیم.دور هم بودنها و شیطنتها و حرص مدیر رو در آوردن ها.........بوی دفتر و کتاب نو و...

اه من بقیه مطلبت رو الان خوندم...میدونی همون دو باراگراف آخرت مهر رو دوست داشتنی میکرد.تا بوده ادمهای کوردل بودن بس بی خیال اونها.

بابا شماها هم که عقده اتون فقط مسائل جنسی و مصرف بوده. مصرف کن و لذت ببر از زندگی. فقط همین!؟

*عبدالقادر عزيزم لطف شما هم هميشگي​ست...

** افرا جانم من متاسفانه فقط پرنده ی من، رويای تبت، و ترلان رو خوندم ولی دوستم توآلمان که ترلان رو بهم قرض داد که بخونم، از "حتا وقتی می​خنديم" و چند تا داستان دیگه ی وفی تعريف می​کرد. بايد پيداش کنم بخونمش بعد با هم راجع بهش حرف بزنيم عزيز جان!

*** هانا جان ممنون عزیز بابت لطفت. به هرحال همه ​ی ما یه جورایی خاطرات مشترک داریم نازنین...

* معصومه جان راست ميگی اون روزها هم خوبی ​هايی داشت که من در پاراگراف آخر بهشون اشاره کردم. می​دونی ديروز که اين مطلب رو نوشتم به چند تا از بچه هايی که اسمشون رو برده بودم تو مطلبم، زنگ زدم. دلم هواشون رو کرده بود. از خودت برام بگو. کجايی الآن. اگر خواستی ای-ميل بزن. خوشحال ميشم ازت خبر بگيرم نازنين. بوس يه عالمه...

** خانم می​می: بر منکرش لعنت جان دل! هرچند اون موقع اصلا مسائل شخص من جنسی نبود چون بهش فکر نمی کردم یا شاید آگاهی نداشتم. ولی حالا که نگاه می​کنم می بینم البته که بخشیش همین بوده. دیگه اینکه محرومیت های ما بیستر از اینها بود عزیزم. باید اون دوران رو زندگی کنی تا بفهمی من چی می گم.

راستی ۷ سالم که بود خواهرم يه گربه داشت که اسمش رو گذاشته بود می​می. اسمت پر از خاطره شد برام:)

baba az kos bego. biya hal konim

هستم...

اول مهر یعنی خداحافظی با شادی و خنده

فکر کنم هم مدرسه ای بودیم.احتمالا شما هم مثل من دبیرستان "ن" بوده اید! به هر حال داغ دلم تازه شد!

دنیای کوچیکیه، وبلاگستان کوچیک ترش هم کرده . من هفتاد و یک فارغ التحصیل شدم !! بابا سال بالایی بودین ها !!!

سلام نازخاتون گرامی
ممنون از محبت همیشگیتون بازم معرفت شما!.
آهنگ پیشنهادیتون رو خیلی دوست داشتم. ممنون.
خیلی وقت بود که گذرم به اینجا نخورده بود. بذارید به حساب کم معرفتی من!
راجع به مهر نوشتید راستش من این ماه رو خیلی دوست دارم ! نه بخاطر باز شدن مدارس ! هر چند اگه ناراحت نشید باید بگم حرفهای خانمتون(شهبازی )راجع به مانتو سیاه زیاد هم بیراه نبود چون خوب که فکر میکنم اون موقع ها مانتو سیاه ها بیشتر به چشم میومدن:) راستی چرا اینطور بود!؟(البته من فقط با قسمت دوم حرفش که میگفت اونا که دوست پسر دارن مانتو سیاه میپوشن موافقم):))
در ضمن هنوزم خوب میندازینا !(گربه آبجیتونو میگم!:))
بگذریم!
آز ته ته دلم آرزو میکنم هر کجا که هستی بهمراه همسر مهربان روزگار رو "خوش" بگذرونید
پایدار باشید
الله حافظ!

salam azizam,cheghadr az mehr bad gofti naznazi,aval mehr yani paeiz yavash yavash dare miad ba oun havaye baronish
be rozam va montazere nazarate ghashanget

خانم گل ممنون از احوالپرسيت و لطفت. گاهی آدميزاد تلخ ميشه ديگه نازنين. هرچند که همه ی خاطرات اون روزها هم تلخ نبود ولی گاهی تلخی بيشتر خودش رو نشون ميده عزيزم...

امير جان راستی راستی مانتو سياه اينجوری بود؟ :دی ما از مانتو سياه يا مشکی خوشمون ميامد چون خيلی شيک بود و بهتر از طوسی و قهوه ای و سورمه ای بود.:)

پی​نوشت: چقدر خوشحالم که جوابم رو دادی. احوالت اميدوارم که خوب و خوش باشه دوست گلم...

با سلام برای اولین بار مطالبت می خونم خیلی لذت بردم میدونی مهر و دوران تحصیل تکرار نشدنیست خوبه بعضی وقتها مروری به گذشته داشته باشیم