Bonjour tristesse*

عزیزم از نرگش خبر دارم.همین دوسه روز پیش باهم تلفنی صحبت کردیم.درگیر اسباب کشی هستن.
اگه کار خاصی داری بگو تا بهش بگم

بهار جانم کار خاصی ندارم فقط بهش بگو خيلی بهش فکر می​کنم. سلام گرم و ماچ هم براش می​فرستم. برای خودت هم البته نازنين!

سعی میکنم به داشته هام فکر کنم امکاناتی که میشه با اونا شرایطو تغییر داد

سلام نازخاتون
چه‌طوری؟ دلم تنگیده‌بود برای نوشته‌هات.
اما این اوباما اصلاً جذاب نیست. نه خودش و نه سیاست‌هاش!
اینجا می‌گن او با ما نیست!
ولش...
شاد باشی

من هم از اون کوکو ها و از اون همسایه ها می خوام!!!!
امان از دست این چند تا شوید مو که مردم را از کار و کاسبی می اندازه و هرچند که بعضی ها را صاحب کسب و کارکرده!!
راستی تا حالا شده کسی از نوشته های وبلاگت برداشت شخصی بکنه و عکس العمل نشون بده؟ اون وقت تو چیکار کردی؟

میرم تا آخر غم. باهاش نمی‌جنگم،اجازه میدم تمام وجودم را غم فرا بگیره. میشینم کنار پنجره با یک لیوان چای داغ.

متين جان اينجوری که آدم داغون ميشه. البته با چايی داغش موافقم صد در صد :) مشکل من گاهی اينه که در حاليکه به شدت اندوهگينم، اين لحن شوخ دست از سرم برنميداره. ببين با يه چايی داغ چطور من رو شاد کردی. پاشم برم چايی بخورم.

*دکتر پرتغالی عزيزم اگر امکاناتت فقط حرف زدنت باشه چی؟ حرف زدن و گوش کردن به صداهايی که گاهی می​شکند...

** مهرداد گلم حالت چطوره؟ به هرحال اوباما با افکار جديدی امده و البته انرژی جديد که امريکا اين روزها به شدت محتاجش است. ارزيابی من در مورد اوباما و سياست هايش برای خود کشور آمريکاست. به هرحال شايد "او با ما" نباشد همان​طور که بهش اشاره کردی که البته طبیعی هم هست. در هرصورت از اين سارا پيلين من می​ترسم و از افکار سارا پيلينی. کوته فکر و نادان!

افرا جانم از اون کوکو نگو که افتضاح شد. تقصير همسر گرامی شد که گفت با سبزی خشک کوکو درست کن. وای افتضاح شد. حالا خوب شد پنير فرانسوی و سالاد و اين چيزها تو بساط داشتيم.

در مورد سوالت. قرار شد تو به سوال من جواب بدی ها. نه اينکه سوال رو با يک سوال جديد :دی

نه تا حالا نشده که کسی برداشت شخصی کرده باشه. شایدم پیش آمده ولی من در خاطرم نمانده. الآن فکر می کنم اگر اينجوری بشه، خوب طرف برداشت شخصی کرده ديگه. چه می توانم بکنم؟ :) می​تونی بيشتر توضيح بدی عزيز دل؟

ببین نازخاتون عزیز چطور چای داغ معجزه میکنه. خوشحالم که شاد شدی. این لحن شوخ اشکال که نیست هیج،بلکه نعمته. غم هم مثل شادی مال ماست ازش نباید فرار کرد.از هرحسی فرار کنیم بیشتر بهمون میچسبه.

:-)
از درد سخن گفتن و از درد شنيدن با مردم بي درد نداني كه چه درديست
.....
....
...
..
.
همين