آندريا

نمیدانم این زنانگی که سهم ما است از زندگی خوش شانسی ما است یا بدشانسی ما؟

سلام خسته نباشی

عزیزم من به این آدرس رفتم.اگه لطف کنی آدرسمو تفییر بدی ممنون می شم.می بوسمت[ماچ]

جهانگرد عزیز تو کشور ما و توفرهنگ ما انتقاد هیچ جایگاهی نداره یعنی به جرات میتونم بگم ما مردم انتقادپذیری نیستیم و این از روحیه ی چاکرمنشانه ما ایرانیها نشات میریره ما یاد گرفتیم رودردو قربون صدقه هم بریم پشت سر غیبت کنیم خوب طبیعیه مسئولین هم بمردم و نمایندگانشون خرده میگیرن برات یه مثال میزنم اینجا جلو نخست وزیر میان باهاش شوخی میکنن کاریکاتور شاه و ملکه میکشن در همین قالب کلی بهشون و بروششون انتقاد میکنن اب از اب هم تکون نمیخوره ولی ما حتا بحث کردن هم بلد نیستیم یعنی بحث که میکنیم طرف فوری بخودش میگیره و اخر سر هم دعوا میشه

ببخشید این متن بالایی رو من برای جهانکرد نوشته بودم کپیش اومد برای شما :

من هر وقت همچین صحنه ای رو میبینم اولش دلم میسوزه برای دخترک یا پسرکی که نمیتونه مثل همسنهاش جوونی کنه ولی فورا صحنه ای رو مجسم میکنم و فورا لبخند میزنم دو دختر جوونی که شونه بشونه ی هم راه میرن و قابل باور نیست که یکیشون مادر اون یکی هست و بحال دختر جوون غبطه میخورم که یه همچین مادر جوونی داره و بحال مادر جوون هم غبطه میخورم که تو اوج جوونیش شاهد شکوفائی دختر جوونش هست

عزيزم متنت مثل هميشه قشنگ ، دلنشين و تكاندهنده بود.

تو اين چند روز هر بار اومدم اين پستو خوندم قلبم هوري ريخت پايين. براي بعضي از ادمها چه زود دوران بچه گي جاشو به مسئوليتهاي زندگي ميده..

سلام
چرا همه مادرها در همه جاي دنيا اينقدر به شبيهند؟آندريا همانقدر نگران کودک پنج ماهه اش خواهد بود که مادر من نگران کودک سي و هفت ساله اش است و مادر شما و مادر همه.
و چقدر خوب مي شد که در همه جاي اين کره، مادران حکومت مي کردند بدون توجه به سياست و مصلحت.
باقي بقايت

ecbnazxwktqnwimoorxgvidfckxfbg