« اعتراف گیری یعنی: | صفحه اصلی | من مادرش نیستم! »

آقایان شما بدون مردم هیچی نیستید! هیچی!

درست یا نادرست، بنده فیلم و كتاب و برنامه ی ورزشی این آقایان را تحریم خواهم كرد. خون ندا و سهراب و اشكان و امیر و محسن و صدها نفر دیگر روی زمین ریخته شده، بعد این آقایان كه وجود تك تكشان به مردم و حمایت های آنان بسته است، چهارزانو نشستند و لیچار گوش می دهند!
بی رودربایستی این یعنی یك بیلاخ به من ایرانی! مردم ایران جز علامت پیروزی و نشان سبز در برابر اسلحه چی دارند؟ سلاح شخص بنده، تحریم و روی برگرداندن از كسی ست كه رویش را از من برمی گرداند. شرم به تك تك شما!

آقای افشین قطبی شما كه در خارجه زندگی كردی، موس موستان را هم می‌كنند كه ایران بمانی! شما چرا؟ اگر كسی بگه زوری بوده، در مورد شما یكی بنده باور نمی‌كنم.

رضازاده؟ نجفی؟ شریفی‌نیا؟ و بقیه‌تون!

فعلا وقت ندارم ولی حتما خواهم نوشت درد دلم را از این روزها و از این نامردمانی ها!

عكس های این آقایان كه بدون حمایت مردم هیچی نیستند! هیچی!