بهنود را تنها نگذاریم

سلام ناز خاتون عزیز چه میتوانم بگویم از این خبر که امروز یکشنبه خواندم بهنود شجاعی اعدام شد بقدر متاثر شدم که اصلا قادر به هیچ کاری نبودم خیلی به مسئله قصاص فکر کردم من مادرم رو به خاطر سهل انگاری پزشکی از دست دادم میدونی چی میگم از دست دادن مادر خوب و سالم یک دفعه بر اثر بی مبالاتی پزشکش خیلی خیلی سخته ما هم شکایت به مراجع قضایی بردیم و برای بار اول پزشک مادرم به پرداخت دیه محکوم شد ولی این برای ما کافی نبود ما پول نمیخواستیم میخواستیم که این پزشک تنبیه بشه نه اینکه قصاص پس بده من شخصا و همینطور خانواده من هیچکداممان راضی به مرگ اون پزشک نبودیم و این دل داغدیده ما رو ارام نمیکرد همین که محکوم بشه برای ما کافی بود که متاسفانه برای بار دوم و سوم اینطور نبود و ناچار پذیرفتیم که همین است این رو میخوام بگم راجع به قصاص نمیفهمم یعنی چه؟ چرا در ایران باید رضایت اولیا ء تعین کننده سرنوشت قاتل باشه اونم قاتلی که ذاتا قاتل نیست نوجوان است و سهل انگار است و باید دادگاه ویژه نوجوانان به این مسئله رسیدگی کنه نه اینکه منتظر روز اعدامش بشینه روی این حساب پس دادگاه و قاضی و قانون و غیره چکاره هستند و اینو از خودم میپرسم که چه لذتی داره قصاص این مدلی من نمیفهمم؟؟؟
میبوسمت
ماری

آدمیت مرد..
گرچه آدم زنده بود..

edammmmmmm shoddddddddd!!!!!
La'nat!