« بهنود هم قربانی شد | صفحه اصلی | نامه جمعی از بلاگرهای ایرانی برای آزادی علی پیرحسینلو »

دیروز دل آرا دارابی ، امروز بهنود شجاعی .. فردا ؟

از وبلاگ گنجشگك اشی‌مشی:

دیروز دل آرا دارابی ، امروز بهنود شجاعی .. فردا ؟

"وقتی " دل آرا دارابی " اعدام شد و آه و افسوس و ناله و نفرین های جماعت " تا چند روز در صحنه "به هوا رفت با خودم فکر کردم که انگار قراره این دور تسلسل تا همیشه تداوم داشته باشه. با خودم فکر کردم میشه تا ابد به چشم ها و صورت ظریف دل آرا فکر کرد و غصه خورد و آه کشید که چرا آخر قصه باز هم به گورستان رسید. اما خیلی زود به این نتیجه رسیدم که خوب حالا دیگه کاری نمیشه برای دل آرا کرد. اون به حکم قانون و به خواست اولیای دم مجازات شد و دیگه تمام آه و افسوس ما حتا برای لحظه ای به او زندگی نمیبخشه.

اما همزمان با اعدام دل آرا دارابی بودند کسان دیگری که شاید میشد براشون کاری کرد .و این" کاری کردن " در ضمیر من به شکل ایده ای برای ساخت فیلمی مستند و نه چندان بلند شکل گرفت که به نظرم بسیار تاثیر گذار تر از صحبت ها و مشاوره های طولانی و اکثرن بی نتیجه با اولیای دم متقاضی قصاص میتونست باشه ...

به فکرم رسید بد نیست اگر دوربین رو برداریم و بریم سراغ خانواده هایی که سال گذشته و یا سالیانی پیشتر در موقعیت خانواده ی متقاضی قصاص دل آرا بودند و بپرسیم و ببینیم حال و هوای امروز اونها رو و بی هیچ پیش داوری و قضاوتی از بطن کارها و روابط و سکنات روزمره ی اونها دل واقعیت رو دریابیم که خوب حالا چی؟ و بی اونکه پرسش آزار دهنده و یا نگاه نقادانه و نکوهیده ای بکنیم ببینیم چی به دست آوردند بعد از انتخاب مرگ برای کسی که با خطایی انسانی ، با اشتباهی در نهایت بی عقلی اختیار مرگ و زندگیش رو به دست اونها داده بود ؟ و در نهایت زیر پوست حساس اذان مغرب شون یک سوال رو آروم در گوششون زمزمه کنیم :
اگر برگردید به گذشته ... اگر دوباره مختار به انتخاب باشید .... ؟ ؟

و بعد حاصل کار رو بی طمع به هر جایزه و بی اعتنا به تمام نقدها و تحسین ها در نسخه های متعدد کپی کرد و فرستاد و نشان داد که " برای آنان که صاحبان چنین حقی بودند و گذشت نکردند و از بین دو شق زندگی بخشیدن و مردار کردن یک انسان دومی رو انتخاب کردند چه به جا مانده" تاثیر گذاشت بر روان اونهایی که در موقعیت مشابه این چنین تصمیم گیری صعب و سختی قرار دارند و در نهایت به مدد نمایش یک نسخه از این حقیقت عـریـان ، تکان دهنده و عبرت آموز شاید میشد که توفیق نجات انسانی رو از طناب دار پیدا کرد .

و البته این فقط یک فکر خام باقی نماند . طرح اولیه رو تا حدودی توی ذهنم آماده کردم . برای اطمینان از اجرایی شدنش و گرفتن مواد خام اطلاعاتی و دسترسی به پرونده های موضوع رفتم سراغ دو تن از وکلای به نام فعال در دفاع از پرونده های قتل و مخالف با اعدام نوجوانان بزهکار و در نهایت پیشنهاد رو با چند نفر از فعالین سرشناس حقوق بشر در ایران مطرح کردم. با توجه به استقبال و تشویقشون قرار شد قسمتی از سرمایه ساخت فیلم رو اونها تامین کنند و برای تامین الباقی هزینه ها از راههای مختلف آگهی بدیم و کار رو شروع کنیم .

اما ... اما ناگهان موسم انتخابات رسید .ابتدا همه حواس ها معطوف امر مهمتری از نجات جان انسان های دربند و در معرض خطر مرگ شد! بعد و در پی مسائل اون روزها هر دو وکیل مشاور دستگیر و به مدت طولانی زندانی شدند . فعالان حقوق بشر هم بالطبع همین مسائل یا دستگیر شدند و یا روانه خارج ایران.

گذشت تا اینکه مدتی پیش و در آخرین تلاش سعی کردم ایده رو به دست کسانی بسپرم که بیش از من صلاحیت و توان اجراش رو داشته باشند . پس با یکی از ستاره های سینما مطرحش کردم و البته ایشون هم استقبال کردند و قرار شد با دوستانشون در صنعت سینما در این باره رایزنی کنند اما در همین فاصله صبح امروز خبر هولناک اما قابل پیش بینی اعدام "بهنود شجاعی" روی خط خبرگزاری ها رفت .

حالا یک بار دیگه و به این امید موضوع رو به صورت عمومی مطرح میکنم که شاید صاحب توانی برای از قوه به فعل در آوردن این ایده پیدا بشه و هر چه زودتر این فیلم و یا مثل اون ساخته بشه و سازنده مطمئن باشه داره سعی میکنه در بین تمام هروله های خیرخواهانه جمعی و فردی ما جماعت سنتی اما تجدد طلب قدمی بر میداره تا شاید در سرزمینی که تغییر قوانین در اون ممکن نیست بشه ذهنیت آدمها رو تغییر داد .

دیروز دل آرا دارابی و امروز بهنود شجاعی با وجود تمام تلاش ها و هزینه ها برای نجات شون اعدام شدند و دیگه کاری نمیشه براشون کرد .سعی کنیم به فکر تاثیر گذاری و نجات دیگرانی باشیم که به هر حال موسم تصمیم گیری برای اعدام یا رهایی اونها خیلی زودتر از اونچه که فکرش رو بکنیم از راه خواهد رسید ."