... ناله‌های یك روز مانده به آخر هفته

شباهتهای زیادی میبینم بین امروز تو و خودم. یه جری آخر همه چی ختم میشه به تنهایی. لینکت که خدا بود! این رو هم ببین. خوشت میاد
http://www.youtube.com/watch?v=AhG0wVA-WQc&feature=player_embedded
 

فرا جان محشر بود. هم لینك و هم همزمانی اون با كاری كه خودم داشتم میكردم. رفتم تو فیس بوك این آهنگ رو گوش كردم. لینكش رو تو فیس خودم هم گذاشتم بعد اومدم اینجا دیدم ای داد! تو هم همون رو گذاشتی. پس ما باید خیلی شبیه هم باشیم :)

در مورد تنهایی، می‌دونی من اصولا آدم تنهایی نیستم. هرروز، كم كم باید یك ساعت تا دو ساعت فقط برای خودم باشه اما دور و برم شلوغه :)

عزیزجان فکر کنم این معضل گریبانگیر دهه پنجاهی ها شده؟؟مرسی که اینهرو رو گفتی چون داشتم فکر می کردم من چم شده؟؟باور می کنی من یک سریال آمریکایی رو گیر دادم نگاه میکنم اونم از فصل اولش شروع کردم که اگه بشنوی چشمتهات چهار تا میشه؟نمی گم چون خجالت می کشم.
همسرجان من میگه اینها طبیعی هست و نتیجه این چندین ماه استرس و دنبال کردن خبرهاست و الان داری اینجوری خودت رو تخلیه می کنی؟
راست و دروغشم پای خودش:))))
می بوسمت

راستی تو فیس بوکم لینک یک وب لاگ رو گذاشتم نمی دونم دیدی یا نه؟
اونم خاطره انگیز ناک (لغت از خودم در کردم)هست
http://dahe60.blogfa.com/

حس و حالت را می فهمم. من که هیچوقت لواشک خور نبودم و الان هم نمی خورم ولی منم خیلی از روزمرگی هام را فراموش کردم و در گیر یک سری روزمرگی های جدید شدم. روزمرگی هایی که اصلا دلم را شاد نمی کنه. کاش بچه تر بودم و لواشک می خوردم!!!
درباره پست قبلی هم موافقم. خشونت در هر حال اشتباهه حتی نسبت به دشمن.

آره آدم نياز داره هي تغيير كنه تغيير كنه ...تا روزها بگذرن !

Bonjour ma chere, moi j’etais aussi comme toi, je pense que tu commence a devenir un peu dépressif…ce ne pas grave, mais si ca commence a aggraver, tu dois faire quelque chose pour l’empecher…ton amis qui lise toujours ton joli weblog de Belgique, Pouyeh (à propos: je suis ici neerlandophone, mail j’aime bien le France, et parce que je n’ai pas les font Persan, je t’ecris en Frans.) Prend soin de toi, je t’aime bine, quoique je te ne pas jamais vu.

بالاخره هر دوره زندگي يه جوره ديگه. اميدوارم حوصله خواندن كامنتها رو داشته باشي!

خب این احساسات در غربت دوره ایی است و به اوضاع دنیا و شخص مربوط میشود و گذراست که در موقعیت فعلی خیلیها بویژه ما دور از آشیانها دچارش گردیده ایم کلیپ سنگ فتانه و . . برای شما نوعی گریز است که برای من بعد از سالها دیدنی و . .

سلام .از خوره کتاب خوشم اومد! موفق باشید .اون کامنت به زبان فرانسه هم جالب بود !

آسا جانم البته كه كامنت ها رو می خونم و البته كه وبلاگ تو هم جزو همان "روز نشدن‌هاست". من یك ماه دیگه تعطیل میشم و باز دوباره یه سر و سامونی میدم به این وبلاگ :) خودت می دونی كه بخش بزرگی ازبودن نازخاتون رو به تو مدیونم. دوستت دارم یه عالمه...

Pouyeh joun,
Merci pour ton gentil commentaire. En fait, je me permets de te contredire azizam. Je ne me vois même pas comme quelqu’un déprimé. Je crois que le fait d’avoir vécu tous ces traumatismes (L’élection présidentielle disputée/ truquée, les manifs dans les rues, les scènes choquantes, les martyres du mouvement vert, et la violence nue, etc.) cause finalement une certaine « légèreté » négative bien entendu. Je veux dire, après avoir vécu tout ce que je viens de mentionner, la première réaction serait la colère qui ronge ton âme d’une manière constante. Après un certain temps (la prochaine étape), cette colère serait remplacée par une sensation/ feeling de nonchalance, de lâcheté, de mollesse, et de faiblesse. Je crois que je suis dans cette dernière étape. Autrement dit, mon âme, mon cœur et mon corps ont besoin de se reposer et de se relaxer ces jours-ci.

PS. « Légèreté » négative : Cela se ressemble à l’indifférence ou à l’insensibilité.

واي من الان چسبيدم به آسمون! كلمات مهر آميزت خيلي مي چسبد عزيز ولي مواظب باش لوسم نكني! با كتاب خوندنها و بقيه كارها خيلي خوش بگذره بهت!

سفرنامه ننوشتن رو يادت رفت بگي
:)

عمید جان سفر باید تا سفرنامه نوشته شود :) راست میگی ولی باید اون رو هم اضافه كنم دوست گرامی. آمدنت به خیر! دیدم كه امدی در فیس، نفس راحت كشیدم ...

امیر جان خوشحالم كه اون كلیپ دیدنی بود براتون. من در اون قسمت فرانسوی توضیح دادم كه بعد از همه ی این مصائبی كه ما پشت سر گذاشتیم این ماه های اخیر، اول وارد فاز "خشم" می‌شیم و بید وارد یك دوره ی بی حسی/ بی قیدی/ بی تفاوتی میشیم. من این روزها به خاطر خستگی وارد این مرحله شدم. البته تعطیلات كه شروع بشه، می دونم حالم بهتر میشه :)

نازخاتون گل من هم گاهی اوقات دچار همین حالت میشم ...و از همه چی یه دفعه صوصله ام سر میره اتفاقا یوتوب خیلی حال میکنم مخصوصا با آهنگهای فیلمهای قدیمی هندی ... مثلا فیلم شعله که بسنتی روی شیشه میرقصه ..:))